Ертеректе  елдің амандығын тілеп, Жаратқанға күн сайын жалбарынып отыратын дуалыауыз қарттарымыз: - дұшпандардың дұшпандығынан, зұлымдардың зұлымдығынан, дауасыз дерттерден, табиғат апаттарынан сақта! - деп, осы даланың тыныштығы мен елдің есендігін сұрауды әдетке айналдырған еді. «Жақсы сөз-жарым ырыс» демекші, мейлінше жақсылықты жиі айтып, ел аман, жұрт тыныш болғанын қалаудың өзі бір ғанибет екен-ау!